UT

  • آزمون فراصوتی ( التراسونیک )  ( UT )

    آزمون التراسونیک یا فراصوتی یکی از روش های تست های غیرمخرب می باشد که عمدتاً جهت تشخیص عیوب داخلی مواد، قطعات و سازه ها استفاده می گردد . محدوده شنوایی انسان، امواج صوتی با فرکانس بین 20 هرتز تا 20 کیلو هرتز بوده و این در صورتی است که فرکانس مورد استفاده در تست فلزات، سرامیک ها، شیشه، کامپوزیت و دیگر مواد مهندسی، به روش التراسونیک بین 0.5 تا 25 مگاهرتز می باشد. در این روش امواج فراصوتی توسط یک ترنسدیوسر (مولد صوتی) وارد قطعه تحت تست شده و در صورت برخورد عمود با ناپیوستگی های داخلی بخشی از انرژی آن به سمت ترنسدیوسر بازتاب می شود. امواج بازتاب شده توسط ترنسدیوسر دریافت شده و به پالس های الکتریکی تبدیل می گردد و نهایتاً روی صفحه نمایش A-Scan یک سیگنال عمودی ظاهر می گردد. اپراتور با توجه به موقعیت سیگنال روی محور افقی صفحه، ارتفاع و شکل ظاهری آن به اطلاعات مختلفی از جمله مکان و عمق ناپیوستگی، نوع و ابعاد آن پی می برد. آزمون التراسونیک قدرت نفوذ بسیار بالاتری نسبت به آزمون پرتونگاری داشته و گاهی اوقات می تواند عیوب تا عمق 5 متر را در فولادها نمایان سازد. همچنین حساسیت این روش در آشکارسازی عیوب صفحه ای و بحرانی نظیر ترک ها، نفوذ ناقص و جدایش بیشتر از پرتونگاری می باشد. تست التراسونیک به طور معمول جهت بازرسی قطعات تولیدی به روش های ریخته گری، نورد، فورج، اکسترود، ورق های نازک، انواع جوش های نفوذی و اندازه گیری میزان کاهش ضخامت لوله ها و مخازن استفاد می شود.